Deze week vierde ik mijn 55ste verjaardag, ach, helemaal niet zo’n bijzondere dag natuurlijk. Maar deze keer toch wat meer, omdat het voor mij voelt als een nieuwe start. Zoals al eerder geschreven ben ik per 1 januari ontslagen bij SWA en dat symboliseert het moment waarop mijn jarenlange band met het Welzijn in Amersfoort afloopt. Wellicht kan ik me op een andere manier daarvoor toch nog dienstbaar maken: ben graag bereid mijn expertise in te zetten voor een betere publiciteit van kleine verenigingen of organisaties. Gelukkig kwam daar dan wel (eindelijk) de definitieve vaststellingsovereenkomst tussen mij en SWA bij: tekenen die hap en verder!

Dat was het zeker de afgelopen periode: naast de afhandeling van de ontslagzaak tussen SWA en mij was er donderdag 24 november een afscheidsbijeenkomst voor een aantal collega’s en mijzelf. Lovende woorden, bemoedigende woorden en veel succes voor de toekomst. Ondanks de sombere reden was het toch nog een redelijk gezellige bijeenkomst waarbij “gedeelde smart …”  natuurlijk een band oplevert. Met de nodige geschenken gingen we naar huis en gelukkig ben ik (maar volgens mij de rest ook) vrijgesteld van werkzaamheden tot aan einde van het dienstverband. Een dubbel gevoel aan de ene kant, maar wat mij betreft ook een zeker gevoel van opluchting.

Het weekend was top met de verjaardag van zwagers Christof en Kees in het prachtige Limburg, Slenaken wel te verstaan, in de schitterende ambiance van de Smockelaer.

Wat een geweldige middag was het woensdag 9 november tijdens de finale van de talentenjacht ‘Zielhorst got  Talent’. Na de audities in september was het nu de middag van de grote finale waarbij 13 finalisten het beste mochten laten zien aan meer dan 100 toeschouwers en een jury onder voorzitterschap van Vincent Moes (meneer Hamel uit Spangas en Amersfoorter).